84

از دست دادن دوستان ، غربت است.

امام علی (ع)

83

اهل دنیا مانند سوارانی در خواب مانده اند که آنان را می رانند.

امام علی (ع)

82

اگر تو را ستودند ، بهتر از آنان ستایششان کن و اگر به تو احسان کردند ، بیشتر از آنان به آنان ببخش. به هر حال ، پاداش بیشتر برای آغاز کننده است.

امام علی (ع)

81

زبان تربیت نشده ، درنده ای است که اگر رهایش کنی ، می گزد!

امام علی (ع)

80

آنکه تو را هشدار داد ، چون کسی است که تو را مژده داد.

امام علی (ع)

79

قناعت ، ثروتی است پایان ناپذیر.

امام علی (ع)

78

ثروتمندی در غربت ، مانند در وطن بودن است و تهیدستی در وطن ، غربت است.

امام علی (ع)

77

شکیبایی بر دو نوع است:

۱- شکیبایی بر آنچه خوش نمی داری

۲- شکیبایی بر آنچه دوست می داری

امام علی (ع)

76

هیچ ثروتی چون عقل ، هیچ فقری چون نادانی ، هیچ ارثی چون ادب و هیچ پشتیبانی چون مشورت نیست.

امام علی (ع)

75

سزاوارترین مردم به عفو کردن ، تواناترینشان به هنگام کیفر دادن است.

امام علی (ع)

74

عیب تو تا آنگاه که روزگار با تو هماهنگ باشد ، پنهان است.

امام علی (ع)

73

مردم به کسی روی می آورند که خوشرویی کند.

امام علی (ع)

72

از یورش بزرگوار به هنگام گرسنگی و از تهاجم انسان پست به هنگام سیری بپرهیز.

امام علی (ع)

71

پیروزی در دور اندیشی ، دور اندیشی در به کارگیری صحیح اندیشه و اندیشه صحیح به رازداری است.

امام علی (ع)

70

ارزش مرد به اندازه ی همت او ، راستگویی او به میزان جوانمردیش ، شجاعت او به قدر ننگی است که احساس می کند و پاکدامنی او به اندازه غیرتش می باشد.

امام علی (ع)

69

گناهی که تو را پشیمان کند بهتر از کار نیکی است که تو را به خودپسندی وا دارد.

امام علی (ع)